เจ้าจั๊กจั่นตัวโต

ไปเที่ยวบ้านญาติต่างจังหวัด บ่ายวันนึงขณะนั่งเล่นที่หลังบ้าน แฟนชี้ให้ดูตัวอะไรสักอย่างเกาะอยู่ในตะกร้าผ้าพลาสติกไปเขื่อง

พอขยับเข้าไปใกล้ จึงได้เห็นชัดๆ แล้วก็ต้องยิ้มออกมาอย่างแปลกใจที่เจอเจ้าตัวนี้

25560617-170558.jpg

ที่ต้นชมพู่ริมรั้วบ้านเรา พอถึงช่วงเข้าหน้าร้อนช่วงหัวค่ำจะได้ยินเสียงจั๊กจั่นร้องระงม แต่ไม่เคยจะเห็นตัวกันจังๆ สักที รู้แค่ว่าถ้าได้ยินเสียงจั๊กจั่น นั่นแปลว่าหน้าร้อนมาถึงแล้ว

พอได้เจอกันอย่างนี้เลยไม่พลาดโอกาสที่จะถ่ายรูปไว้สักหน่อย

ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงจั๊กจั่น จะทำให้นึกถึงยายและช่วงหนึ่งของชีวิตวัยเด็ก แล้วความทรงจำเก่าๆ ทั้งหลายทั้งปวงจะฟุ้งฟูดังตะกอนใต้น้ำ

วิถีชีวิตแบบชนบท ที่หลายคนเรียกว่าบ้านนอก
สมัยก่อนคนบ้านนอกก็เรียกตัวเองแบบนั้น ไม่รู้ว่าคนที่เริ่มต้นเรียกคำนี้เขามีความรู้สึกอย่างไร ทว่าสำหรับเรามันเป็นคำที่ฟังดูอบอุ่น กันเอง คุ้นเคยดี

บ้านนอกก็คือบ้านเรา ฟังแล้วมันซึ้งถึงในอก แม้ว่าทุกวันนี้จะไม่มีบ้านที่บ้านนอกแล้วก็เถอะ ไม่เคยคิดว่าเป็นคำดูแคลน แต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับน้ำเสียงและนัยยะของคนพูดด้วยละนะ

กลับมาที่แมลงตัวโต หนึ่งในเพื่อนร่วมโลกที่น่ารัก

เจ้านี่ ไม่ว่าจะเข้าใกล้ยังไงก็ไม่บินหนี คิดว่าคงเป็นแมลงที่ตาบอดตอนกลางวัน หรืออาจจะกำลังจะลอกคราบก็ได้ละมั้งนะ ค้นในเน็ตเห็นว่าตัวสีเขียวๆ ก็มี

และเสียงร้องที่ได้ยินนั้น จริงๆ แล้วเป็นเสียงที่เกิดจากการตีปีกกระทบกันนั่นเอง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s