อย่าไปเลยอัมพวา…จะบอกให้

…….

จะว่าไปแล้ว…เอ็นทรีนี้อาจโดนปารองเท้าจากชาวอัมพวา…ก็เป็นได้

…….

ทำไมถึงบอกอย่างงี้ ?

ไม่ได้หมายความว่าอัมพวามีอะไรไม่ดี และเราก็ยังอยากให้ไปเที่ยวอัมพวากันเหมือนเดิมน่ะแหละ
แต่ต้องไปแบบมีดอกจันกันนิดนึง

เรื่องมีอยู่ว่า ระหว่างมื้อเช้าวันนึง เพื่อนโทรมาชวนไปบ้านเพื่อนอีกคนที่อยู่แถวตลาดน้ำอัมพวาอย่างฉุกละหุก
ตอนแรกก็ห้่าสิบ-ห้าสิบ แต่แล้วก็ตัดสินใจไปในที่สุด

ถือเป็นโอกาสพิเศษสุดๆ เพราะว่าอาทิตย์นี้ติดวันหยุดยาว เสาร์-อาทิตย์-จันทร์ (อาสาฬหาบูชา)-อังคาร (เข้าพรรษา)
เอาจริงแล้ว ปกติเราไม่ไปไหนวันหยุดเพราะเบื่อคนเยอะๆ
แต่วันนี้…อย่างที่บอก Special Occasion!

กว่าจะออกเดินทางจากกรุงเทพก็ใกล้เที่ยง ขับไปเรื่อยๆ จนเข้าตัวเมืองแม่กลอง ถ้าไม่ใช้ทางเลี่ยงเมืองก็ต้องผ่านตลาด ซึ่งอันนี้นับเป็นหายนะที่ไม่เลือกไปทางเลี่ยงเมือง เพราะว่ามันทำให้เราต้องติกแหง่กอยู่ตรงนี้เกือบหนึ่งชั่วโมง !
พอทะลุผ่านไปได้ รถทะเบียนกรุงเทพทั้งหลายแหล่ก็แวะปั๊ม ปตท. กันอย่างเนืองแน่น เพื่อ
1. เข้่าห้องน้ำ
2. ซื้ออาหารจาก 7-11 พนักงานสาขานี้น่ามอบโล่ห์เหรียญทองแชมเปี้ยนให้เป็นอย่างมาก เพราะบริการรวดเร็วมากสุดๆ คล่องแคล่วกระฉับกระเฉงว่องไวหาใดปาน

ตอนแรกไม่คิดจะซื้ออะไรหรอก แต่เพื่อนคะยั้นคะยอ เราก็…อ่ะ เอาซะหน่อย ไม่ขัดศรัทธา ซื้อฟุตลองมา 2 อัน น้ำ 2 ขวด แล้วก็ออกเดินทาง ออกจากปั๊มมาได้ เรื่อยๆ เรียงๆ มาได้ไม่นาน ถึงทางเลี้ยวเข้าตลาดน้ำ ก็เจอมหกรรมมอเตอร์โชว์บนท้องถนนครั้งยิ่งใหญ่ นั่นก็คือ…รถติด (อีกแล้ววว)

จริงๆ ติดมาตั้งแต่ก่อนจะถึงทางเลี้ยงไปวัดหรือค่ายบางกุ้งแล้ว พอมาถึงปากซอยตลาดน้ำนี่คือหยุดนิ่งเลย ขอใช้คำว่าแทบจะไม่ขยับ มาถึงตอนนี้นึกขอบคุณตัวเองที่ซื้อฟุตลองมาตั้ง 2 อัน เพราะสิ่งนี้อย่างเดียวที่กลายเป็นมื้อเที่ยงของพวกเรา

ทางเข้าตลาดน้ำอัมพวาเป็นซอยเล็กๆ ที่มีถนนสองเลนสวนทางกัน มีโฮมสเตย์ตั้งแต่หัวซอย ถ้าอยากพักโรงแรมแบบสวยงามหรูหราก็มีอยู่โรงแรมนึง รู้สึกจะชื่อโรงแรมอัมพวาน่านอน ดูภายนอกก็สวยงามน่าสนใจดี เป็นโรงแรมขนาดกลาง กะประมาณจากสายตาไม่น่าจะเกิน 10 ชั้น ตกแต่งสไตล์โมเดิร์นด้วยสีโทนเขียว-น้ำตาล เห็นโรงแรมติดป้ายว่าจอดรถ 40 บาท มองเข้าไปก็แน่นเต็มลานไปหมด ตลอดสองข้างทางที่เข้าไปก็จะมีบ้านที่รับฝากรถเรียงรายอยู่ตลอดสองข้างทาง ขับๆ ไปก็จะเจอคนโบกรถมาชวน มาโบกให้เข้าจอดอยู่ตลอดทาง ด้วยคำพูดที่ว่า “ข้างหน้าไม่มีที่จอดแล้วพี่” อันนี้สังเกตุจากรถคันหน้าเรา คันของเราไม่มีใครมาพูดอะไร แต่ก็ดีแล้ว พอคันไหนตกลงใจจะจอด รถคันหลังก็ต้องหยุดเพื่อให้คันนี้เข้าจอดให้เรียบร้อยซะก่อนเพราะที่จอดอยู่ติดริมถนนเลย นั่นก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้รถติด ใครที่อยากจอดก็ไม่ต้องกลัวว่าไกลตลาดน้ำ เพราะมีรถบริการรับส่งให้ด้วย (เห็นจากป้ายที่เขาติดไว้)

จากปากซอยกว่าจะถึงตลาดน้ำ ประมาณ 1 ชั่วโมงได้ ด้วยระยะทางไม่น่าจะเกิน 3 กิโลเมตร ตลาดน้ำคนเยอะสุดๆ ก่อนจะเข้าบ้านเพื่อนก็แวะเที่ยวตรงอุทยาน ร.2 แทน ซึ่งอยู่ติดกัน ค่าเข้าผู้ใหญ่คนละ 20 เด็ก 5 จอดรถฟรี แต่ก็ต้องแย่งกันนิดนึง เข้าไปเดินเล่นข้างในก็ร่มรื่นเย็นสบาย มีจักรยานให้เช่าชั่วโมงละ 30 บาท เดินเล่นในนั้นนานเหมือนกัน แวะซื้อกาแฟที่อยู่ตรงท่าเรือ คุยๆ กับคนขายได้ความว่าวันหยุดยาวหรือนักขัตฤกษ์เนี่ยคนจะเยอะกว่าเสาร์อาทิตย์ปกติมาก!

นั่นไง เลือกมาถูกวันซะด้วย

กว่าจะได้เข้าไปบ้านเพื่อนที่อยู่เลยไปข้างใน ก็เกือบ 4 โมงเย็นได้ เข้าไปถึงก็มีปาร์ตี้ปิ้งย่างซีฟู้ด เล่นกับเด็กน้อย คุยสารทุกข์สุกดิบ สรุปจบกลับบ้านประมาณเกือบ 3 ทุ่ม
แต่รถยังคงติดอยู่ กว่าจะถึงกรุงเทพก็เที่ยงคืน !!!!!

เป็นการไปเที่ยวอัมพวาที่เหนื่อย เพลีย เมื่อย ง่วง ฯลฯ แถมอยู่บนรถนานมากๆ อย่างไม่ควรจะเป็น
เป็นอะไรที่เข็ดสุดๆ และคิดว่าจะไม่ไปอีกแล้ว

ป.ล. 1 ขากลับออกทางเลี่ยงเมือง ถนนหนทางไม่ได้เลวร้ายอย่างที่กลัว ไม่มืดเปลี่ยว แถมรถจาก กทม.บานตะเกียง เจอร้านขายปลาทู 8 เข่งร้อยบ้าง 5 เข่ง 50 บ้าง เพื่อนบอกว่ามันดึกแล้วเลยกระหน่ำเซล ใครชอบปลาทูสดๆ มันๆ ลองแวะซื้อ (ตอนดึกๆ) ดูนะ
ป.ล. 2 สรุปว่าอัมพวาไปได้ แต่ถ้าเป็นช่วงหยุดยาว แนะนำให้ค้างหนึ่งคืน หรือเลือกไปช่วงหยุดไม่ยาว จบ!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s