ของขวัญปีใหม่

ของขวัญปีใหม่…ที่ดีที่สุดในชีวิต
คือ การให้อภัยแบบให้อภัยได้หมดใจ

หมายเหตุ เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนาพุทธ

================

ต้องขอขอบคุณพี่คนหนึ่งที่คอยช่วยเหลือกันตลอดมา โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ว่าได้ช่วยเหลืออะไรเราบ้าง
แต่เพราะพี่คนนี้แหละ ทำให้เราให้อภัยคนที่ทำให้เราเจ็บใจได้อย่างหมดจดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ว่าด้วยเรื่องเจ้ากรรมนายเวร
หลายคนคงเคยได้ยินคำนี้

อย่างเช่น เราโดนใครสักคนกระทำต่อเรา อาจจะโกง ทำร้าย ขโมย ฯลฯ
แล้วเราก็โกรธ แค้น อาฆาต พยาบาท ผูกใจเจ็บสาปแช่งเอาไว้ว่าฉันจะตามจองล้างจองผลาญแกทุกชาติไป

เราก็อธิบายไม่เก่งนะ แต่สรุปความได้ว่า เมื่อแค้นคนอื่นมีแต่ขาดทุน
คนใดทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลนั้นเสมอ ไม่ว่าเราจะแค้นหรือไม่แค้น หรือต่อให้อภัยให้เขาแบบหมดสิ้นแล้วก็ตาม
แต่เราซึ่งเป็นเจ้ากรรมของเค้า ถ้าไปพยาบาทจะขาดทุนมากกว่า เพราะการอาฆาตเขาก็บาป
แถมดีไม่ดีเมื่อตาย อาจกลายเป็นเปรตอสุรกาย ไปไหนไม่ได้เพราะโดนความโกรธผูกไว้ ไปเกิดไม่ได้
คือ ตัวเองทำตัวเองน่ะ

ในขณะที่คนนั้น ไม่รู้เรื่องราว
เขาจะได้ชดใช้แค่สิ่งที่ทำไม่ดีกับเราไว้แค่นั้น เมื่อตายลงก็ไปเกิดเป็นอะไรๆ ตามบุญกรรมที่ทำ
อาจได้เกิดเป็นคนก็ได้ มีโอกาสจะทำความดีอื่นๆ มีความสุขอื่นๆ ได้อีก
ในขณะที่เราซึ่งโกรธแค้นเขายังไปไหนไม่ได้เลย ยังอยู่ที่เดิม กับความอาฆาตเดิมๆ

เจ้ากรรมนายเวรขาดทุนเห็นๆ
อะไรประมาณนี้แหละ

ฟังแล้วจบที่ใจหมดสิ้นเลย

แล้วมันก็…มีความสุขมากกกกกกกกกกกกกกกก
เรียกได้ว่าท่วมท้นล้นพ้น
สุข ว่าง โล่งงงง ในใจ เหมือนยกภูเขาเอเวอร์เรสต์ออกจากอก

ใครมีโอกาสผ่านมาอ่านแล้วไม่เชื่อ หรือด่าว่าไร้สาระ
ก็ขอให้ด่าเรา ถือเป็นความผิดของเราเองแล้วกัน
แล้วก็ขออภัยอย่างยิ่งถ้าตัวหนังสือตรงไหนทำให้ไม่สบอารมณ์

และขอแจ้งให้ทราบว่า ถ้าผ่านมาอ่าน ก็ขอให้อ่านเฉยๆ
เพราะเราถือว่านี่เป็นไดอารีซึ่งไม่ปรารถนาข้อโต้แย้งหรือข้อความเห็นด้วยในทุกประการ

ขอบคุณ 🙂

Advertisements