เฉยๆ เชยๆ

เมื่อก่อนโน้น เคยเป็นคนชอบฟังเพลงมากชนิดคลั่ง
ซึ่งไอ้ก่อนโน้นที่ว่า ก็นานประมาณสิบกว่าปีได้

เดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน
ไม่ได้นึกอยากฟังอะไร
แต่ถ้ามีใครเปิดก็ฟังได้แบบเฉยๆ
ไม่ปฎิเสธ ไม่ไขว่คว้า
รู้สึกไม่มีความหมายอะไร ไม่รู้จะฟังไปทำไม

กลายเป็นคนคิดแบบนี้ จากที่เมื่อก่อนชอบมากๆ

เดี๋ยวนี้ถ้าฟังก็มีจุดประสงค์
อาจจะเพื่อออกกำลัง หรือเพื่อสร้างสมาธิเวลาทำงาน
อะไรอย่างงั้น

เรื่องเที่ยวก็เหมือนกัน
เที่ยวกลางคืนนี่ เกินสิบปีแล้วมั้ง
ไม่ใช่เพราะไม่สูบบุหรี่ ไม่กินเหล้าเลยไม่เที่ยวกลางคืนนะ
( จริงก็ไม่สูบ ไม่ดื่มแหละ)

ส่วนเที่ยวต่างจังหวัดก็ไม่ได้อยากไปเท่าไหร่ คนเยอะวุ่นวาย แย่งกินแย่งใช้ เป็นคนขี้รำคาญ

การพักผ่อนของเราคืออยู่เงียบๆ นอน
ไรเงี้ย อ่านหนังสือ ท่องเน็ต ฯลฯ

ก็ไม่ได้ว่าคนที่ชอบพักผ่อนด้วยการเที่ยวกลางคืนหรืออะไรนะ ช่างเค้า
อันนี้แค่พูดถึงตัวเอง

แบบว่าเป็นคนชอบพูดแต่เรื่องตัวเอง
เคนะ 55555

บางคนอาจจะบอกว่าชีวิตเราน่าเบื่อ แต่เราโอเค กับความธรรมดา เรียบๆ เบๆ อย่างงี้แหละ

ซึ่งเราพอใจละ ไม่อยากพิเศษเซเลปใส่ไข่ พื้นเพไม่ใช่อย่างนั้น

อีกอย่างที่เป็นมาตลอด
คือเรื่องแต่งตัว
เป็นคนขี้เกียจแต่งตัวมากกกกกก
ซึ่ง…บางทีไม่ดี
เสียบุคลิกภาพ

จริงๆ เราก็ไม่ได้ออกไปติดต่อใครที่ไหนหรอก ประมาณไปพักผ่อนกินข้าวตามห้างไรงี้ ก็ขี้เกียจแต่ง เคยโดนแม่บอกเรื่องนี้เหมือนกัน
แล้วเราเป็น ญ. ก็เลยเหมือนจะเสียชาติเกิดที่ไม่รักสวยรักงาม

แต่คนเราจะปฏิเสธสิ่งที่เราเป็นได้ยาก แถมไม่ได้มีเหตุจำเป็นอะไร แต่เราก็ว่าจะดูแลตัวเองเรื่องนี้มากขึ้น คิดซะว่าเป็นหน้าที่แล้วกัน

Advertisements